Είναι ο τομέας της οδοντιατρικής που αποσκοπεί στην αποκατάσταση ελλειπόντων ή μη λειτουργικών δοντιών με τρόπο που να πληρούνται κάποιες βιολογικές, αισθητικές και λειτουργικές προδιαγραφές. Διαιρείται σε δύο υποκατηγορίες, την κινητή προσθετική και την ακίνητη προσθετική. Η κινητή προσθετική ως αντικείμενό της έχει την αποκατάσταση περιοχών όπου έχουν χαθεί αρκετά δόντια και δεν είναι δυνατή η τοποθέτηση εμφυτευμάτων ή κάποιας μόνιμης ακίνητης προσθετικής αποκατάστασης. Δίνει με αυτό τον τρόπο λύσεις σε περιπτώσεις που δε θα μπορούσαν να αποκατασταθούν διαφορετικά, δυστυχώς όμως έχει κάποια μειονεκτήματα: η προσθετική αποκατάσταση δεν είναι σταθερή με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται ο ασθενής κατά τη μάσηση, και είναι υποχρεωμένος να αφαιρεί την προσθετική αποκατάσταση κατά τον ύπνο και μετά τα γεύματα για την ατομική του υγιεινή. Η ακίνητη προσθετική έχει ως αντικείμενο την αποκατάσταση των απολεσθέντων ή μη λειτουργικών δοντιών με τρόπο που να μένουν σταθερά στο στόμα και να μιμούνται σε σταθερότητα, εμφάνιση και λειτουργία τα φυσικά υγιή δόντια.
